main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

17 Φεβ 2015

Εσπέρας Προκείμενον ...

Χτυπά η καμπάνα του εσπερινού ! Το μακρινό αχολόγημά της , στέλνει στο νου   περπατησιές βιαστικές  της θείας καταφυγής …θρόισμα  φτερών αγγελικών …
Είναι ο λειτουργός του  Υψίστου , που ξεκίνησε απ την αυλίτσα του την ασβεστωμένη,  με τους βασιλικούς και τις λεμονιές , στο γλυκό χειμωνιάτικο  σουρούπωμα , στο ανοιξιάτικο  μεθύσι των αρωμάτων,  στο λιοπύρι του θέρους το πολύβουο  .  Όποιος και να γιορτάζει θα βάλει Ευλογητός  …Δεν είναι κανένας Άγιος μικρός …Μόνο οι άνθρωποι μικραίνουν απ του Εγώ τους το θέλημα !
Δεν είναι κανένα εσπέρας της  παραμονής  ασήμαντο ! Γι αυτόν,  που στον Αθάνατο Πατέρα   υποσχέθηκε,  να ζει πάντα τo στερνό λιόφωτο της μέρας  μέσα στο θυμίαμα , που ανεβαίνει αγκαλοφορούμενο απ  τις ιλαρές  αχτίδες τις φιλόθεες ,  σταλμένες από  του τρούλου τους φεγγίτες …
Πριν,  του προκειμένου τα λόγια , που γεμίζουν ακόμα περισσσότερο με φως Χριστού  την ψυχή  του . Δεν θυμάται πότε τα πρωτάκουσε … Τα ψέλνει αργά  και δυνατά  ανεβαίνοντας  τα σκαλοπάτια της Ωραίας Πύλης :  
δο δ ελογετε τν Κύριον, πάντες ο δολοι Κυρίου.
Κύριος εσακούσεταί μου ν τ κεκραγέναι με πρς ατόν.
Τ λεός σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τς μέρας τς ζως μου.
Θεός, ν τ νόματί σου σσον με, κα ν τ δυνάμει σου κρινες με.
 Ἡ βοήθειά μου παρ Κυρίου, το ποιήσαντος τν ορανν κα τν γν.
 Ὁ Θες ντιλήπτωρ μου ε, τ λεός σου προφθάσει με.
 Ὁ Κύριος βασίλευσεν, επρέπειαν νεδύσατο.
Μια- μια οι μέρες ,  μαζί με τα προκείμενά τους κυλούν και φέρνουν και τα άλλα τα προκείμενα του τριωδίου και των νηστειών τα σπαρακτικά ,  τα πάντερπνα της λύτρωσης και κείνο της Ανάστασης που  το  «κλέβει» από τον Λαμπριάτικό του   ψάλτη , που χαμογελά και χαίρεται με τον ενθουσιασμό του  !
 Τίς Θες μέγας, ς Θες μν; σ ε Θεός, ποιν θαυμάσια μόνος…
Τι κι αν ο εσπερινός πάντα τον έβρισκε μονάχο τις περισσότερες μέρες του χρόνου …
Άλλωστε λίγες ψυχές κρατήθηκαν δω πάνω …
Δεν παραπονέθηκε  ποτέ του ο παππούλης  για την αδειανή Εκκλησιά...
Γεμάτη  την βλέπει έξαφνα  με Αγίους,  που κατεβαίνουν απ τους τοίχους να πανηγυρίσουν του Θεού την φανέρωση την αιώνια . Παίρνουν σειρά κι αυτοί ,  να ασπαστούν το εικόνισμα των ομοσκήνων τους ,  που κάθε μέρα σαν ήλιος φανερώνεται κι ύστερα καρτερά να ξαναλάμψει .
Προσεκτικά μην και χρεωθεί της βιάσης λάθος ,  δεν θα παραλείψει ούτε ένα γράμμα απ τα βιβλία , με  τα κιτρινισμένα  σαν κεχριμπάρι φύλλα  τα ιερά  .
Όλα , πάνω και αυτά τα στέλνει στον Θρόνο του Δεσπότη .
Οτως ψαλ τ νόματί Σου ες τος αἰῶ­νας.

κουσεν κ ναο γίου ατο φωνς μου, κα κραυγή μου νώπιον Ατο εσελεύσεται ες τ τα Ατο.
Γυρίζει  η κλειδωνιά της πολυκαιρισμένης σιδερόπορτας με τον Σταυρό , που πάντα τον ασπάζεται  …Μια τελευταία ματιά απ το τζάμι της ,  στο γλυκόφωτο  τέμπλο και ξανά τα λόγια απ το ψαλτήρι , που μέσα του  αντηχούνε :
ν ερήν π τ ατ κοιμηθήσομαι κα πνώσω, τι σύ, Κύριε, κατ μόνας π᾿ λπίδι κατώκισάς με.
Αύριο με το καλό !

Νώντας Σκοπετέας/
Καλή Σαρακοστή 2015!



Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~